Rennende rode jurken door vier staatsgrenzen richting zee
We verlaten New Orleans en gaan onderweg naar onze eindbestemming, Treasure Island/ Clearwater met een tussenstop in palm beach city. Dit worden twee dagen met veel kilometers.
Terwijl we het hotel verlaten zien we overal mensen in rode jurken rondlopen. Het is vandaag in New Orleans de red dress run. Zowel de mannen als vrouwen zijn uitgedost in rode jurken…..en let wel: het mag niet dezelfde jurk zijn als vorig jaar! Er is een commissie die dat in de gaten houdt als je je inschrijft. Er wordt met deze run geld ingezameld voor goede doelen en overal vandaan komen mensen om mee te doen aan deze run. Het is een mooie rode gloed die je door de straten ziet lopen. De etalages hebben hun paspoppen ook allemaal in het rood gehezen.
We kijken er even naar, zien de laatste dakloze en fleurige mensen van de stad (die zijn hier veel dakloze mensen, het is heel zichtbaar) en laten New Orleans achter ons. Hier komen we graag nog eens terug zeggen we tegen elkaar.
We rijden over diverse scenic highways en de omgeving is prachtig. Wel worden we verrast door een forse regenbui. Dit is niet te vergelijken met een wolkbreuk in Nederland, het is heftiger. Het lijkt of je in de verte een mistwolk ziet waar je opaf rijdt. Wanneer je er eenmaal inzit, heb je het zicht van dichte mist. Veel auto’s gaan dan ook langs de weg staan en voor je het weet rij je in een laag water. Iedereen doet mistlampen of waarschuwingslichten aan, zodat je kunt zien waar je rijdt. Gelukkig duren de buien maar 15 a 20 minuten maar relaxed rijden is het zeker niet!
De kustlijn aan de onderzijde van zowel Alabama als Florida laten veel state parcs zien waar we af en toe even afslaan. Bij het bekijken van die state parcs blijken het meestal grote stranden met soms wat mooie natuur.
Wat opvalt is dat de stranden hier prachtig hagelwit zijn. Dat ziet er mooi en heel tropisch uit. (Zijn al die folders die je op de vakantiebeurs ziet toch niet gephotoshopt? maar gewoon echt).
Vlakbij de slaapplaats rijden we weer over een immens grote brug en zien we in het water een grote groep pelikanen. Daar moeten we natuurlijk wel even kijken. In Gambia hebben we de witte peliokaan gezien en hier zien we prachtige blauwe pelikanen die af en aan in het water duiken en er vis uithalen. Dan gaan we weer onderweg voor het laatste stukje.We stoppen in Palm beach city en overnachten daar. Dit gebied heeft veel grote badplaatsen a la Scheveningen maar dan grootser. We houden het vroeg en eten wat op de kamer.
De volgende dag vertrekken we vroeg. Het is zondagmorgen en we gaan ervan uit dat er weinig verkeer op de weg is, zodat we in de ochtend flink wat kilometer kunnen maken.
Als voorbereiding op deze dag hebben we ons lievelings radioprogramma alle weken die we gemist hebben, als podcast gedownload (de sandwich van Jacques Klöters) en luisteren heerlijk naar alle muziek die langskomt. Onderweg doorkruisen we 4 staten en verandert het landschap weer per aantal uur.
We rijden lekker door. Overal zie je hoge palmbomen langs de weg en alles doet tropisch aan. Het klimaat is heel vochtig, zeker in deze tijd van het jaar. De brilglazen beslaan standaard, zodra we uit de airco van de auto stappen. Zelfs de binnenkant van onze kleren beslaan door het vocht.
Langs de route komen we af en toe weer een dunkin donut tegen. Dat is fijn want daar halen we lekkere koffie ipv de americano troep die hier overal te krijgen is. Amersfoort krijgt in 2018 ook zo’n keten dus we hebben al een toekomstige date daar afgesproken met de mannen! Amerika-reünietje.
In de middag komen we aan in Clearwater. Hier blijven we nog een paar nachten voordat we weer naar huis gaan. Gewoon ff niks met zon en zee naast ons appartement. Het uitzicht voldoet aan alle clichés van een palmstrand en overal schieten de hagedisjes weg voor je voeten. De meisjes gaan met de voetjes omhoog in de luie stand!
