Een dagje luieren en dan toch maar niet helemaal

Onze dag begint wat later dan gewoonlijk. We hebben een heerlijk ontbijtje voor onszelf waarvoor we de ingrediënten gisteren al in een supermarkt opgeduikeld hebben. Er is in deze omgeving veel te doen, je kunt allerlei boottochten maken, duiken, shoppen, zwemmen en ‘strandbakken’ maar niets van dat alles willen we. We hebben in de ruim vijf weken al zoveel gezien dat we weer even willen landen voordat we terug naar huis gaan, gewoon zitten, boekje lezen of ff naar het strand. Maar dan gaat het toch ‘mis’…….we komen op internet een site tegen met al het wildlife in Florida. Tja dan moet je toch ff kijken wat er in deze omgeving leeft en zo komen we op het ‘fort de soto parc’ zo’n 15 kilometer verderop. Daar moeten allerlei vogels te zien zijn, dus Sas pakt badspullen, ik zoek vogelfoto’s bij elkaar, zodat we weten wat we eventueel zien en daar gaan we weer.

Al die weken dat we onderweg zijn, vermijden we tolwegen zoveel als mogelijk. Vandaag ontkomen we daar niet aan, we moeten over de tolweg. Als we bij de slagboom staan realiseren we ons……..oh no, we both forgot our wallets….maar een auto vol jonge mannen achter ons is zo aardig om het geld te doneren, want intussen veroorzaken de meisjes een file bij de tolweg.

We besluiten om eerst maar ergens geld te gaan pinnen want een visa-card komen we nog wel ergens tegen in de tas. En dan gebeurt het, wat we ook proberen qua routes, we komen geen werkende geldautomaat tegen of ze willen onze pas niet. Intussen wordt het ook echt noodzakelijk om te tanken anders is dat het volgende probleem. Die benzinestations kun je op de navigatie goed instellen, dus daar gaan we weer….en tot onze schrik staan we ineens weer voor een tolweg. We moeten een bedrag van $0,75 betalen..maar kunnen dit niet met visacard betalen. We leggen uit wat de situatie is, dus de mevrouw in het tolloket wil onze gegevens wel noteren en dan kunnen we binnen zoveel tijd via een mail betalen. We kijken elkaar aan en zeggen dat we dat willen, of mevrouw dan wil uitleggen hoe dit werkt. De mevrouw in het tolloket legt heel geduldig uit en we leggen haar het vuur aan de schenen qua vragen: we snappen geen donder van wat ze qua betaling van ons wil en hoe we dat via zo’n mail moeten doen, maar hebben geen andere mogelijkheid. Na enige tijd hebben de meisjes wederom een file veroorzaakt en ineens schudt ze haar hoofd nog maar een keer en zegt: just go, drive and just go? Ik denk dat onze onwetendheid en haar wanhoop uiteindelijk tot dit ‘gratis’ ritje geleid hebben. Een half uur later hebben wij eindelijk weer benzine en wat cash geld. Op naar het ‘fort de soto parc’.

Als we het parc inrijden, zien we al meteen de meest prachtige natuur. Het is intens heet hier en we zetten de auto op een parkeerplek en lopen richting wat strandjes. In de bomen boven ons zitten wat pagegaai-achtigen en hier en daar komen wat witte reigers over. De natuur is schitterend en overal zijn kreekjes,moddertjes en daarnaast helder blauw water.

q

Op een plek verderop zwemmen op het water weer pelikanen en in de verte zien we af en toe de vin van een dolfijn. Erg gaaf. Beiden hebben we die nog nooit in het wild gezien.

We zien een korte trail, lopen door een buitengebiedje en besluiten deze te volgen. Al snel lopen we terug om onszelf vol te sprayen met deet en ik wikkel een handdoek om mijn benen. De steekvliegen en muggen sprongen namelijk direct op dit verse bloed af.
We lopen op onze hoede door de trail. Er zijn geen andere mensen op het pad te bekennen en het gras is wat hoger, dus slangen zijn niet uitgesloten. Alles wat wegspringt zijn vooral hagedissen in allerlei kleuren en soorten.

De natuur is nog steeds prachtig en we proberen zo stil mogelijk te zijn om te horen of we vogels kunnen horen en zien. Dan komt er een flink gekraak uit de palmbomen, het is duidelijk dat er iets boven onze hoofden zit, maar wat is onduidelijk. Na enkele minuten stopt het geluid. We willen net doorlopen als we ineens een wasbeer zien lopen. Het is een vrij groot exemplaar die voordat we een foto kunnen maken, in het bos verdwijnt.

We lopen verder en na verloop van tijd zien we weer iets. Een groot stel ogen kijkt ons vanuit het bos aan. We kijken beiden terug omdat we niet goed kunnen zien wat het is. Dan vliegt het op: een enorme uil met een flinke spanwijdte aan vleugel.
Aan het eind van de trail zijn we vol van de leuke tocht die we gemaakt hebben en de bulten op onze armen en benen. Van een beetje deet zijn deze insecten niet onder de indruk merken we.

We willen net wegrijden bij de parkeerplek en komen langs een waterinham. Daar zien we een dolfijn rustig jagen op vis. We stappen  uit in de hoop om wat dichterbij de dolfijn te kunnen komen. En ja hoor, zeker 20 minuten zitten we langs de waterkant terwijl de dolfijn in de inham zijn avondmaaltje aan het opduikelen is. Er komt op een zeker moment nog een tweede bij. We genieten van al het moois dat de natuur ons daar brengt.

klik hier voor filmpje

We besluiten om nog kort in de laatste hoekje van het schiereiland te duiken voordat we weer bij het fort de soto parc weggaan. We zien een prachtige osprey en een zeldzamere black skimmer. Er lopen nog wat ibissen, weer wat pelikanen en dat allemaal terwijl de zon langzaamaan onder gaat.

De laatste bocht die we nemen. brengt ons naar een deel van het parc waar mensen ook mogen overnachten. Het is er prachtig en we zien ons beiden al staan op dit plekje. Dan ineens worden we wederom aangekeken door een heel stel ogen…..een hele familie wasberen kijkt ons wat verstoort aan. Twee kleintjes die snel de bossen weer induiken en twee volwassenen die de grond afzoeken op zoek naar wat eten.
We krijgen alle tijd om ze te fotograferen voordat ze weer in de bosjes verdwijnen.

Vol van alle mooie indrukken rijden wij terug naar ons appartement. Wat een dag vol indrukken terwijl we eigenlijk niet zoveel zouden gaan doen.

Als we wat gegeten hebben, horen we dat er op het strand momenteel kans is om de geboorte van schildpadden te zien, die uit het ei kruipen en dan richting zee proberen te komen. In het donker wandelen we heen en weer met een zaklamp maar hiervan zien we niks. Wel is er een prachtige sterrenhemel en wat het leuke is, we zien sterrenbeelden die we in Nederland niet goed te zien krijgen ivm de stand v.d. aarde. Zo zien we schorpioen, boogschutter en net als overdag…dolfijn.

Morgen weer een dag, de laatste dag waarin we de koffers in gaan pakken, wat laatste dingen zullen kopen die we nog wilden en wellicht doen we die dag….dan echt niks.